मन आज खुशी नै थियोहाँस्दै थियो, रमाउदै थियोफुरुङ परेर नाच्दै थियोएक्कासी एउटा प्रश्न जाग्योअनि,एउटा गहन मौनता...आँखा कतै टोलाई रहेआँशु नझरे सम्म,माया नमरे सम्म...
***
– निश्चल बस्नेत (Dec 2013)
Posted by:
Nischal Basnet
Δ
Leave a comment