NB744

कल्पनाका पानामा रङ् छयाप्दै

जिन्दगीका दुई पहर रङ्याउदा

तेजिलो त्यो सुर्य पनि फितलो लाग्छ

शालीन यो पल फेरी कही भाग्छ

मन हाँस्छ,

नाँच्छ अनि गाँउछ,

अनयासै यो ओठमा मुस्कान छाँउछ

यिनै कल्पनाका पाना पल्टाँउदा

रङ उड्ने डर छ

आँखा खोल्दा रित्तो यो संसार छ

मन केही भारी छ,

आँखा लोलाएका छन्,

हृदय कसैलाई खोज्दैछ,

हरपल त्यस्तै छ,

मानौं समय त्यही ठहरिएको छ

तर,

त्यही स्थिरतामा एउटा हलचल छ,

बेजान यो शहरमा एउटा शाश छ,

एक्लोपनमा एउटा सामिप्यता छ

म अझैं जिउदै छु

मेरो सपनीमै एउटा बिपनी छ