पर्खाइ


कल्पनामा डुब्दै छन् आज यी सन्दर्भहरु

मलाई साथ लिई

कतै बहकिएर उडिजाउँला कि भनी म डराँउछु

तर, फैलिएको अन्जुली जस्तै लाचार बनाउन

तेर्सिन्छन मनमा कयौ संवादहरु

यिनै कल्पना र यथार्थको असमन्जसमा मिसिई

बिक्ष्यिप्त ती संवादमा म एकटकले डुबिरहँदा,

दुनियाँ मलाई हेरी हाँस्छ

मेरो "कमजोर" मनको ब्यङ्यमा

बिचरो त्यो मनलाई रहर किन नहुनु र ?

मस्तिस्क चन्चले छ, हतार गर्छ

तर मन मान्दैन, शायद उसले आँशु चाखेको छ

एकान्तका छ्हारीमा छछल्किएका ती आँशुहरु

पिडा भन्दा बढी प्रतिक्षाका होलान् शायद

छ्हारीमा ती आँशुसँगै झरेका पातहरु

ओइलाई मर्दै जाँदा, मेरो मन पनि सँगै जाँउ भन्छ

नसुने र नदेखेँ झै गरी म मेरो नजर फेर्छु

पारीबाट हुरी बेजोडले म तिर आउँदै छ

छ्हारीका नयाँँ हरिया पातहरु बेस्मरी फर्फराउछन्

म त्यही कोलाहलमा बसिरहन्छु,

एउटा नयाँँ आभाशको पर्खाइमा

***

– निश्चल बस्नेत (Sep 2016)



Leave a comment