NB744

एक चिर सुन्यता..

न केहीको उपस्थिति, न कोहीको अस्तित्त्व,

केवल अनन्त रिक्तता,

र त्यो चिसो अन्धकार..

जहाँ आदि छ,

र,

जुन अन्त्य पनि हो

हो, त्यही नै हो,

मेरो गन्तव्य,

मेरो पुर्व-लिखित अभिप्राय

जहाँ म बिलिन हुनेछु पक्का,

उसको परिधिमा

ऊ — जो मेरो मात्र होइन,

जो ममा मात्र छैन निहित,

ऊ त छ सर्वदा,

हरेक पलकमा, हरेक झलकमा

हरेक श्वास, अनि हरेक आत्मामा

जन्मका चीत्कार देखि सन्तापका रोदन सम्म,

कटु सत्य देखि मीठा श्लोक सम्म

सर्वाकार अनि सर्वव्या्पी छ ऊ

मेरो परम सत्य हो ऊ,

मेरो अस्तित्वको स्वामी

मेरो तपनको ज्वाला,

र मेरो शितलता पनि

सर्दै छन् मेरा यी पाइला

निरन्तर उसकै तिर

र चाहान्न म रोकिन एक पल पनि

मेरा तमस नरित्तिए सम्म,

यो शरीर भस्मित नभए सम्म

मलाई विश्वास छ,

देह र मसानको सीमा पारी छ ऊ,

पर्खी बसेको छ त्यहाँ,

त्यही अविरल सुन्यतामा,

जहाँ,

उसको अशं म, हुनेछु उसैमा समाहित

र पाउनेछु मेरो सम्पूर्णता